Po ostatnim ślepaku, kolejnym etapem szkolenia, są przeloty na trasach. Pierwsze trasy (dwie alternatywne), a w zasadzie po prostu punkty zwrotne tras, proponuje instruktor. Ja mam do opracowania „tylko” kwestie nawigacyjne z tym związane. Lekki stres jednak jest. Mimo, iż wyliczałem oczywiście trasę podczas zajęć teoretycznych, to teraz, jeśli się pomylę, będą Dowiedz się więcej…
Z jutra (sobota) niestety zrobiło się pojutrze (niedziela). Powoli dochodzę do wniosku, że w lotnictwie nie ma nic pewnego. Jeśli nie można na to nic poradzić, to trzeba się chyba z tym pogodzić. Wstałem więc w niedzielę skoro świt, pożegnałem się ze stukającą się w czoło rodziną („no chyba zwariowałeś”) Dowiedz się więcej…
Muszę przyznać, że gogle do ćwiczenia latania w „zakrytej kabinie” są w Aeroklubie dość oryginalne. Mają postać zwykłych (bardzo szerokich) okularów słonecznych, które zostały prawie całkowicie zaczernione za wyjątkiem pozostawionych dwu przeźroczystych kółeczek w okolicach źrenic. Nie mniej jednak ktoś nad owymi kółeczkami dorysował białym flamastrem powieki i rzęsy, więc Dowiedz się więcej…
Przyszedł wtorek. Po ponad 2 tygodniach w końcu się udało. Jedna Cessna wróciła z prac, ja miałem rezerwację, a i pogoda pozwoliła na loty. Wiatr 8 węzłów z południowego zachodu, podstawa około 2000-2500 stóp. Nie jest źle. Pytanie tylko, czy jeszcze pamiętam, jak się to robi. Na dzień dobry instruktor Dowiedz się więcej…
W jednym z poprzednich wpisów pisałem o szkoleniu w zakresie sytuacji awaryjnych, jakie mogą się zdarzyć podczas latania. Jest to jeden z ważniejszych elementów nauki pilotażu, którego prawidłowe opanowanie ma ogromne znaczenie dla własnego bezpieczeństwa. Dlaczego tak jest? Nikomu chyba nie trzeba tłumaczyć, że przeciwieństwie do nauki jazdy samochodem, kiedy Dowiedz się więcej…
Sytuacja, w której prawie każdego dnia miałem loty nie mogła trwać długo. Było to zbyt piękne, żeby taka sytuacja utrzymywała się cały czas. Przyszedł więc kolejny tydzień, a ten stanowił kwintesencję i kumulację niekorzystnych zjawisk. Atmosferycznych oczywiście. Samoloty nie mogą niestety latać w każdych warunkach, a moje (przyszłe) uprawnienia do Dowiedz się więcej…
W moim przypadku wybór docelowej licencji lotniczej, jaką chciałem posiadać, wcale nie był od początku taki oczywisty. To znaczy latanie zawsze mi się bardzo podobało i nawet jako pasażer rejsowych linii, nie dopuszczałem do siebie innej możliwości niż ta, która zapewniałaby mi miejsce podczas rejsu przy oknie. Jednak własna licencja Dowiedz się więcej…
Mijający tydzień był chyba najbardziej znaczącym okresem na mojej drodze do zdobycia licencji pilota. Nie dość, że przeszedłem chrzest bojowy i sprawdzian umiejętności, to jeszcze pierwszy samodzielny lot. A wszystko to w kilka dni; kombinacja wszystkich zdarzeń, takich jak dostępność samolotów, instruktorów i ładnej pogody naprawdę nie zdarza się często. A Dowiedz się więcej…
Czwartek. Dziś będą dwie strefy. Po starcie krąg i dwa krótkie lądowania (dla wprawy), a następnie kursem południowo-zachodnim udajemy się w kierunku Łazisk. Tym razem wspinamy się na 4000 stóp. W końcu zaczynam się trochę przyzwyczajać do szalejącej busoli w kokpicie, a przede wszystkim nie muszę się już tak mocno Dowiedz się więcej…
Następnego dnia, w środę, już bez ceregieli mój instruktor oznajmia, że dziś robię z nim krąg treningowy, a potem latam sam, według jego instrukcji. Bajka. Swoją drogą, ile trzeba mieć zaufania, żeby takiemu leszczowi, jakim jestem, oddać samolot. Tak czy inaczej, kręcimy jeden krąg z pięknym lądowaniem i zostawiam mojego Dowiedz się więcej…