Mimo, że od ostatniego wpisu minął ponad tydzień, w rzeczywistości, dzięki pogodzie i majówce, wybrałem się na przelotkę już następnego dnia. Tym razem na zachód, aż po Sudety. Ale od początku. W dalszym ciągu obowiązuje mnie upierdliwa procedura „wypuszczania” przed i „przyjmowania” po locie. Dodatkowo przed każdym wylotem muszę wykonać Dowiedz się więcej
Tak sobie czekam na dokument z ULC, a czas biegnie. Co więc można robić, jak nie latać? Wytrzymałem tydzień bez lotniczej adrenaliny. Nie wiem, czy to dużo, czy mało, ale stwierdzam, że trzeba trzymać pewien poziom. Choć jeszcze nie mogę zabierać nikogo na pokład, to zawsze można samemu budować nalot Dowiedz się więcej
Gdzieś kiedyś czytałem, że lot egzaminacyjny to najgorzej wykonany lot podczas całego szkolenia. Z drugiej strony kogokolwiek (kto ma to już za sobą) nie zapytam, to mówi, że sam egzamin był przyjemny i spokojny. Zobaczymy jak to będzie u mnie. Na lotnisku spotykam znajomego Mateusza, z którym razem w zeszłym Dowiedz się więcej
A więc została mi przed egzaminem jeszcze tylko jedna, samodzielna trasa na godzinę i dwadzieścia minut. Dziś będzie ten dzień, w którym zakończę szkolenie! Na Muchowcu (nie tylko z powodu pogody) duże zamieszanie. Ktoś przychodzi, ktoś wychodzi, spotykam się ze znajomymi adeptami, którzy również kończą szkolenie. Spoglądam na ekran monitora Dowiedz się więcej
W programie szkolenia jednym z zadań związanych z samodzielnymi trasami, jest wykonanie lotu na odległość co najmniej 150 mil z lądowaniem na obcym lotnisku. I to jest właśnie zadanie, które mam do wykonania dzisiaj. Trasa będzie wiodła przez Jurę Krakowsko-Częstochowską do Rudnik, a następnie przez Radomsko na lotnisko w Piotrkowie Dowiedz się więcej
Tak jakoś się składa, że latanie pozytywnie nastraja. To znaczy nie wiem, co by się musiało wydarzyć, żeby mnie do latania zniechęcić. Ciekawostką jest być może odpowiedź na pytanie, czy się boję. I tutaj muszę przyznać, że kiedy latałem z instruktorem, nigdy się nie bałem, o czym już wspominałem wcześniej. Dowiedz się więcej
Tym razem będzie od początku do końca samodzielnie; od wejścia do kabiny, do zapisania wszystkich danych w Pokładowym Dzienniku Technicznym. Po szybkim przeglądzie samolotu, ładuję się do kabiny. Szefowa obserwuje wszystko z boku, spoza samolotu. No dobra. Drzwi zamknięte, pasy zapięte, nakolannik na swoim miejscu, uzgodniony żyroskopowy wskaźnik kursu, ustawione Dowiedz się więcej
W końcu nadszedł ten dzień. Nie ukrywam, że prawie się zerwałem z łóżka, kiedy zobaczyłem przez okno, że jest czysto i przejrzyście. Z samego rana pojawiam się na lotnisku i z samego rana wielki zawód: nie ma nikogo. To oznacza, że nie ma kto mnie wypuścić na mój pierwszy, samodzielny Dowiedz się więcej
Wygląda na to, że idzie nowe. Albo, że zanosi się na duuużą zmianę. Przede wszystkim mój instruktor zakończył współpracę z Aeroklubem. Zanosiło się na to już od dłuższego czasu, ale z początkiem miesiąca słowo stało się ciałem. Więc jest zamieszanie. Duże. Z jednej strony nie wiadomo, jak potoczą się sprawy: Dowiedz się więcej
Na czwartek zapowiadają dobrą pogodę. Nie dość, że niebo ma być czyste, to jeszcze wiaterek będzie niewielki: na 2000 stóp nie więcej niż 10 węzłów. Będzie bajka. Na lotnisku pojawiam się o 7:30. Wszystko przygotowane: trasa na Rudniki policzona i wykreślona, plan lotu złożony, charakterystyczne punkty zapamiętane, wiosenne słoneczko pięknie Dowiedz się więcej