W końcu nadszedł ten dzień. Nie ukrywam, że prawie się zerwałem z łóżka, kiedy zobaczyłem przez okno, że jest czysto i przejrzyście. Z samego rana pojawiam się na lotnisku i z samego rana wielki zawód: nie ma nikogo. To oznacza, że nie ma kto mnie wypuścić na mój pierwszy, samodzielny Dowiedz się więcej…
Wygląda na to, że idzie nowe. Albo, że zanosi się na duuużą zmianę. Przede wszystkim mój instruktor zakończył współpracę z Aeroklubem. Zanosiło się na to już od dłuższego czasu, ale z początkiem miesiąca słowo stało się ciałem. Więc jest zamieszanie. Duże. Z jednej strony nie wiadomo, jak potoczą się sprawy: Dowiedz się więcej…
Na czwartek zapowiadają dobrą pogodę. Nie dość, że niebo ma być czyste, to jeszcze wiaterek będzie niewielki: na 2000 stóp nie więcej niż 10 węzłów. Będzie bajka. Na lotnisku pojawiam się o 7:30. Wszystko przygotowane: trasa na Rudniki policzona i wykreślona, plan lotu złożony, charakterystyczne punkty zapamiętane, wiosenne słoneczko pięknie Dowiedz się więcej…
W poniedziałek robi się pogoda. Dziś będą góry dla odmiany. Zawsze to fajnie pooglądać sobie Beskidy, kiedy jest ładna pogoda, a na taki dzień się właśnie zapowiada. Przed ósmą jestem na lotnisku. KIR już (!) dziś latał, więc dumnie się prezentuje na stojance przed hangarem. Muszę go jednak zatankować. Potem Dowiedz się więcej…
Sobota. Od samego rana słychać w powietrzu turkot przelatujących samolotów. Ja mam dziś rezerwację na godzinę 14. SCT040 w prognozie oznacza, że niebo będzie zachmurzone z przejaśnieniami o podstawie chmur ok. 4000 stóp. A więc na pewno będę latać. Na Muchowcu widać ruch. Ktoś ląduje, ktoś inny grzeje silnik dużej Dowiedz się więcej…
W czwartek rano, po ciężkiej połowie tygodnia, zwlekam się z łóżka o 7:30. Standardowe i nieprzytomne zejście na śniadanie, rzut oka na komórkę (straszna przypadłość) i rozpoczęcie spożywania. Zaraz, zaraz. Dwa nowe SMS-y! Oba od mojego instruktora. Pierwszy mówi, żebym zadzwonił przed wyjściem, a drugi: „Latamy”. A przecież dzień wcześniej Dowiedz się więcej…
Za chwilę miną trzy tygodnie, odkąd ostatnio latałem i muszę przyznać, że zaczynam się trochę nudzić. Aktualnie podstawową przyczyną przerwy w lataniu jest pogoda. Po prostu: nie sprzyja. Dlatego też stwierdziłem, że może by było fajnie podzielić się trochę teorią. Właściwie nie chodzi o czystą teorię. Chodzi o odpowiedź na Dowiedz się więcej…
Latanie ma to do siebie, że silnie zależy od bieżących warunków atmosferycznych. Biorąc pod uwagę umiejscowienie naszego pięknego kraju oraz porę roku, nie można się spodziewać, że pogoda będzie nam sprzyjać. Od dłuższego czasu liczba dni, w których latanie jest możliwe, dramatycznie spadła. Nie powinno więc dziwić to, że rozpoczęcie Dowiedz się więcej…
Dziś piątek. Ostatnie dni poświęciłem na intensywne przygotowanie do pozostałych dwóch przedmiotów egzaminacyjnych, które mi zostały, czyli: łączność oraz człowiek – możliwości i ograniczenia. W pełnej gotowości stawiam się na dworcu w Katowicach i tu pierwsze zaskoczenie: pociąg do Warszawy jest opóźniony od planowanego przyjazdu o 20 minut. Oczywiście opóźnienie Dowiedz się więcej…
Zimowa aura generalnie nie sprzyja lataniu. A jak aura jest w miarę ok, to okazuje się, że samoloty stoją. Jak mi napisał mój instruktor: „nawpierd…ły się Viagry, czy co”. Mimo, że Aeroklub wzbogacił się o jedną dodatkową Cessnę 150 i w tej chwili nie ma już problemów z rezerwacją, to Dowiedz się więcej…